FANDOM


Shanghai Transrapid 002

Kolej magnetyczna w Szanghaju

Maglev june2005

Transrapid

Shanghai Maglev

Wnętrze Transrapid-u w Szanghaju

Kolej magnetyczna (zwana czasem Maglev od ang. magnetic levitationlewitacja magnetyczna) – kolej, w której tradycyjne torowisko zostało zastąpione przez układ elektromagnesów. Dzięki polu magnetycznemu kolej ta nie ma kontaktu z powierzchnią toru, gdyż cały czas unosi się nad nim. Do realizacji tego zadania wykorzystuje się elektromagnesy wykonane z nadprzewodników (w Japonii) lub konwencjonalne (w Niemczech). Pojazdy mogą przez to rozwijać duże prędkości. Dzięki zastosowaniu magnesów eliminowane jest tarcie kół, które w tradycyjnych pociągach znacznie ogranicza maksymalną prędkość jazdy. Dzięki temu maglevy zbliżają się do 600 km/h (rekord świata w prędkości magleva należy do japońskiej jego wersji, został osiągnięty 2 XII 2003 i wynosi 581 km/h, jest o 6 km/h większy od rekordu TGV). Istnieją linie kolei magnetycznej w Japonii, Niemczech i Chinach.

Historia Edytuj

W latach 60. Eric Laithwaite zbudował pierwszą na świecie testową linię kolei magnetycznej o długości 1,6 km, niestety jego badania zostały przerwane w 1973 z powodu braku funduszy. Do końca XX wieku odrębnie Niemcy i Japonia wypracowały swoje technologie. Największym problemem, który do dnia dzisiejszego nie został rozwiązany to wysokie koszty związane z nadprzewodnikami.

Historia rekordów prędkości Edytuj

  • 1971 – Niemcy Zachodnie – Prinzipfahrzeug – 90 km/h
  • 1971 – Niemcy Zachodnie -TR-02(TSST) – 164 km/h
  • 1972 – Japonia – ML100 – 60 km/h (z załogą)
  • 1973 – Niemcy Zachodnie – TR04 – 250 km/h (z załogą)
  • 1974 – Niemcy Zachodnie – EET-01 – 230 km/h (bez załogi)
  • 1975 – Niemcy Zachodnie – Komet – 401.3 km/h
  • 1978 – Japonia – HSST-01 – 307.8 km/h (napędzany silnikami rakietowymi, bez załogi)
  • 1978 – Japonia – HSST-02 – 110 km/h (z załogą)
  • 1979-12-12 – Japonia-ML-500R – 504 km/h (bez załogi)
  • 1979-12-21 – Japonia -ML-500R- 517 km/h (bez załogi)
  • 1987 – Niemcy Zachodnie – TR06 – 406 km/h (z załogą)
  • 1987 – Japonia – MLU001 – 400.8 km/h (z załogą)
  • 1988 – Niemcy Zachodnie – TR-06 – 412.6 km/h (z załogą)
  • 1989 – Niemcy Zachodnie – TR-07 – 436 km/h (z załogą)
  • 1993 – Niemcy – TR-07 – 450 km/h (z załogą)
  • 1994 – Japonia – MLU002N – 431 km/h (bez załogi)
  • 1997 – Japonia – MLX01 – 531 km/h (z załogą)
  • 1997 – Japonia – MLX01 – 550 km/h (bez załogi)
  • 1999 – Japonia – MLX01 – 548 km/h (bez załogi)
  • 1999 – Japonia – MLX01 – 552 km/h (z załogą)

Wpisane do Księgi Rekordów Guinessa

  • 2003 – Niemcy – TR-08 – 501 km/h (z załogą)
  • 2003 – Japonia – MLX01 – 581 km/h (z załogą)

Komercyjne zastosowania Edytuj

Pierwszy publicznie dostępny Maglev został otwarty w 1984 w Birmingham. Na trasie o długości 600 metrów rozwijał prędkość 42 km/h. Ostatecznie został zamknięty w 1995 z powodu zbyt dużej zawodności.

Od 2003 istnieje w Szanghaju najdłuższa na świecie trasa kolei magnetycznej Transrapid zbudowana przez niemiecką firmę Transrapid International. Długość trasy wynosi około 30 km, pokonywana jest w 7 minut i 20 sekund. Pociąg rozwija maksymalną prędkość 431 km/h. Na otwarcie linii w Szanghaju przyjechał ówczesny kanclerz Niemiec Gerhard Schröder.

Zobacz też Edytuj

Linki zewnętrzne Edytuj